24 października, podczas Mszy św. o 10.30 ks. abp Tadeusz Wojda SAC przewodniczył uroczystej Mszy św., podczas której został poświęcony nowy ołtarz. Pobłogosławione zostały także nowe: ambona i konfesjonał.

Ołtarz jest miejscem szczególnym w każdym kościele – symbolizuje on samego Chrystusa. Więcej na ten temat znajdziesz TUTAJ.

Pan Jezus, ustanawiając Mszę świętą, a więc pamiątkę ofiary, którą miał złożyć Ojcu na ołtarzu krzyża, uświęcił stół ofiarny, przy którym mieli gromadzić się wierni, by uczcić Jego Paschę. Ołtarz jest więc stołem ofiary i uczty, na którym kapłan, będący obrazem samego Chrystusa, dokonuje tego samego, co uczynił Jezus.               

Jeśli w kościele parafialnym wznosi się nowy, stały, kamienny ołtarz, poświęca się go Bogu w uroczystym obrzędzie. Obrzęd ten, zwyczajowo nazywa się konsekracją.

Najważniejszym momentem obrzędów poświęcenia ołtarza było sprawowanie Najświętszej Ofiary. Przez celebrację Mszy Świętej osiąga się bowiem najważniejszy cel, dla którego wznosi się świątynię i ołtarz. Eucharystia – przez sam fakt jej sprawowania uświęca miejsce, w którym się dokonuje.

Zgodnie z tradycją Kościoła obrzędy uzupełniły:

• błogosławieństwo wody i pokropienie nią ołtarza

(woda jest w Kościele znakiem oczyszczającej pokuty, symbolem Ducha Świętego i Jego stwórczej mocy oraz znakiem ożywienia)

• namaszczenie Krzyżmem Świętym

(olej Krzyżma Świętego jest znakiem obecnego w Kościele i zstępującego na niego nieustannie Ducha Świętego; namaszczenie wyraża zgodność między widzialnym działaniem Kościoła, a niewidzialnym działaniem Boga, którym jest uświęcenie)

• okadzenie

(rozpalone na ołtarzu kadzidło oznacza, że ofiara Chrystusa, która na nim uwiecznia się w tajemnicy, wstępuje do Boga jak słodka i miła woń kadzidła; wyraża także błagalne i dziękczynne modlitwy wiernych, docierające aż do tronu Bożego)

• uroczyste zapalenie świec

(zapalenie świec na ołtarzu, po którym następuje oświetlenie całego kościoła przypomina, że Chrystus jest światłością na oświecenie pogan i że Jego światłością jaśnieje Kościół powszechny, a przez niego cała ludzka rodzina)

Kultywując starożytny zwyczaj, w naszym ołtarzu wcześniej zostały zamurowane relikwie – są to doczesne szczątki św. ojca Pio.

Na początku Mszy św. odbyło się także błogosławieństwo nowej ambony – miejsca głoszenia Słowa Bożego. Obrzęd został uzupełniony przez uroczyste wręczenie lektorowi Lekcjonarza (księgi, z której podczas liturgii czyta się fragmenty Pisma Świętego) i lektura najstarszego biblijnego opisu czytania Biblii na zgromadzeniu modlitewnym.

Wszystkie te czynności są widocznymi znakami ukazującymi niewidzialne dzieła, których Pan Bóg dokonuje za pośrednictwem Kościoła.

Bardzo dziękujemy wszystkim, którzy pomogli w przygotowaniu i przeżyciu naszej uroczystości: członkom Liturgicznej Służby Ołtarza, panu organiście wraz z małżonką, scholi Wpatrzeni z parafii św. Anny w Wejherowie, młodzieży, dzieciom, rodzinom i wszystkim uczestnikom naszej uroczystości. 

Za zdjęcia dziękujemy Karolinie Tobias :)